Król Yudhisthira, syn Kunti, zadął w swoją konchę, Anantavijavę, a Nakula i Sahadeva zadęli w Sughosę i Manipuspakę. Wielki łucznik król Kaśi, wielki wojownik Śikhandi, Dhrstadyumna, Virata i niepokonany Satyaki, Drupada, synowie Draupadi i inni, o Królu, tacy jak potężnie uzbrojony syn Subhadry, wszyscy zadęli w swoje konchy.

Sanjaya bardzo taktownie poinformował króla Dhrtarastrę, że jego niemądra polityka zwodzenia synów Pandu i jego starania, aby osadzić na tronie swoich własnych synów, nie były rzeczą godną pochwały. Wszystko wskazywało na to, że ta bitwa położy kres całej dynastii Kuru. Począwszy od przodka Bhismy, skończywszy zaś na wnukach, jak Abhimanyu i inni – łącznie z wieloma królami z wielu państw świata – wszyscy byli tam obecni, i los ich został przesądzony. Całą winę za tę tragedię ponosi król Dhrtarastra, gdyż to on popierał politykę swoich synów.

***

Poprzedni werset:
1.15 Pan Krsna zadął w Swoją konchę zwaną Pancajanya

Natępny werset:
1.19 A hałaśliwe dźwięki muszli napełniły wibracjami