Odpowiedzialni za różne potrzeby życia, półbogowie, usatysfakcjonowani pełnieniem yajni (ofiar), dostarczą wszystkich rzeczy potrzebnych człowiekowi. Ale zaprawdę złodziejem jest ten, kto korzystając z tych darów, nie ofiarowuje ich z powrotem półbogom.

Półbogowie są autoryzowanymi pośrednikami Najwyższej Osoby Boga, Visnu, zaopatrującymi człowieka w różne potrzebne mu rzeczy. Dlatego muszą być oni zadowalani spełnianiem określonych yajni. Vedy polecają różnego rodzaju yajne dla rożnych półbogów, jednak wszystkie one są ostatecznie ofiarowywane Najwyższej Osobie Boga. Pełnienie ofiar dla półbogów zaleca się tym, którzy nie są w stanie zrozumieć, kim jest Osoba Boga. Vedy polecają różnego typu yajne w zależności od różnych cech materialnych osób pełniących te ofiary. Na tych samych zasadach, mianowicie: odpowiednio do różnych kwalifikacji, oparte jest również czczenie różnych półbogów. Tym na przykład, którzy jedzą mięso, poleca się kult bogini Kali, upiornej formy natury materialnej, przed którą należy składać ofiary ze zwierząt Ale tym, którzy znajdują się pod wpływem guny dobroci, Vedy polecają transcendentalny kult Visnu. Stopniowa promocja do tej pozycji transcendentalnej jest ostatecznym celem wszystkich yajni. Dla zwykłego człowieka konieczne jest spełnianie przynajmniej pięciu yajni, znanych jako panca-maha-yajna.

Należy wiedzieć jednakże, że wszystkie potrzeby życia w społeczeństwie ludzkim zaspokajane są przez półbogów, będących pośrednikami Pana. Nikt nie może stworzyć niczego sam. Weźmy na przykład wszelki pokarm spożywany przez społeczeństwo ludzkie. Na pokarm ten składają się: zboża, owoce, warzywa, mleko, cukier itd., (dla osób w gunie dobroci), oraz pożywienie tych, którzy nie są wegetarianami – to znaczy mięso itd. Człowiek nie jest w stanie wyprodukować żadnego z tych produktów. Jak również nie leży w możliwościach społeczeństwa ludzkiego wyprodukowanie ciepła, światła, wody, powietrza itd. – będących podstawowymi potrzebami życia. Gdyby nie Najwyższy Pan, nie byłoby światła słonecznego, światła księżyca, deszczu, wiatru itd. – bez których życie jest niemożliwe. Zatem jest to rzeczą oczywistą, że życie nasze zależne jest od rzeczy dostarczanych przez Pana. Nawet dla naszych przemysłowych przedsięwzięć musimy posiadać tak wiele różnych surowców, jak metal, siarkę, rtęć, mangan oraz wiele innych niezbędnych rzeczy. Wszystko to otrzymujemy od pośredników Pana, byśmy zrobili z nich właściwy użytek i abyśmy byli zdrowi i zdolni do samorealizacji, prowadzącej do ostatecznego celu życia – uwolnienia się od materialnej walki o egzystencję. Cel życia można osiągnąć przez pełnienie yajni. Jeśli jednak zapomnimy o tym celu i będziemy przyjmowali różne rzeczy od pośredników Pana jedynie dla zadowalania zmysłów, coraz bardziej uwikłując się w egzystencję materialną, co nie jest celem stworzenia, z pewnością będziemy złodziejami. Będziemy zatem musieli zostać ukarani przez prawa natury materialnej. Społeczeństwo złodziei nigdy nie może być szczęśliwe, jako że nie ma ono celu w życiu. Zatwardziali materialiści, których śmiało możemy nazwać złodziejami, nie mają ostatecznego celu życia. Nie posiadają również wiedzy o tym, w jaki sposób spełniać yajne. Nastawieni są jedynie na zadowalanie zmysłów. Pan Caitanya zapoczątkował najłatwiejszy sposób spełniania yajni, mianowicie sankirtana-yajnę, którą może spełniać każdy w tym świecie, kto przyjmie zasady świadomości Krsny.

***

Poprzedni werset:
3.11 Półbogowie, usatysfakcjonowani ofiarami

Natępny werset:
3.13 Wielbiciele Pana uwolnieni są