Wszystkie żyjące ciała utrzymują się przy życiu spożywając ziarno, ziarno z deszczu powstaje, deszcz ze spełniania yajni (ofiary), a yajna z pełnienia nakazanych obowiązków.

Śrila Baladeva Vidyabhusana, wielki komentator Bhagavad-gity, pisze w następujący sposób: ye indrady-angatayava-sthitam yajnam sarveśvaram visnum abhyarcya tac-chesam aśnanti tena tad deha-yatram sampadayanti, te santah sarveśvarasya yajna-purusasya bhaktah sarva-kilbisair anadi-kala-vivrddhair atmanu-bhava-prati-bandhakair nikhilaih papair vimucyante. Najwyższy Pan, który znany jest jako yajna purusa, czyli osobiście przyjmujący wszystkie ofiary, jest panem wszystkich półbogów, którzy Mu służą, tak jak różne części ciała służą całości. Półbogowie, jak Indra, Candra, Varuna itd., zostali wyznaczeni przez Niego do zarządzania sprawami materialnymi. Vedy zalecają spełnianie określonych ofiar dla zadowolenia tych półbogów, aby dostarczali powietrza, światła i wody w ilościach wystarczających dla wyprodukowania ziarna służącego za pożywienie. Jednak półbogowie, będący różnymi członkami Pana, czczeni są automatycznie przez wielbienie Pana Krsny. Nie ma więc specjalnej potrzeby, aby oddzielnie oddawać cześć półbogom. Dlatego też wielbiciele Pana w świadomości Krsny ofiarowują pożywienie Krsnie, i dopiero potem je spożywają. Jest to proces odżywiający ciało duchowo. Przez proces ten nie tylko uwalniają się od skutków swoich przeszłych grzechów, ale również uodporniają się na wszelkie nieczystości natury materialnej. Kiedy panuje epidemia jakiejś choroby, antyseptyczna szczepionka chroni od zachorowania na tę chorobę. Podobnie pożywienie ofiarowywane Panu Visnu i następnie przyjmowane przez nas, czyni nas dostatecznie odpornymi na schorzenia materialne, a ten, kto ciągle to praktykuje, nazywany jest wielbicielem Pana. Dlatego osoba świadoma Krsny, która spożywa tylko pokarm wpierw ofiarowany Panu, może zwalczyć wszelkie skutki swoich przeszłych materialnych skażeń, będących przeszkodami w postępie na drodze realizacji duchowej. Kto natomiast tego nie czyni, ten w dalszym ciągu powiększa ilość grzesznych czynów i w ten sposób przygotowuje sobie następne ciało, podobne ciałom świń i psów, aby odcierpieć skutki wszystkich swoich grzechów. Ten świat materialny pełen jest nieczystości, ale kto uodpornił się, przyjmując prasadam (pożywienie ofiarowane Visnu), ten bezpieczny jest wobec ataków choroby materialnej; podczas gdy ten, kto tego nie czyni, ulega skażeniu.

Prawdziwym pożywieniem są zboża i warzywa. Ludzka istota spożywa różnego rodzaju ziarno, warzywa, owoce itd., a zwierzęta odpadki z ziarna, warzyw oraz trawę, rośliny itd. Od produkcji roślinnej uzależniony jest również człowiek, który przyzwyczajony jest do jedzenia mięsa. Więc ostatecznie uzależnieni jesteśmy od produktów rolnych, a nie od produkcji wielkich fabryk. Urodzaj w rolnictwie zależy od ilości deszczu, a deszcz kontrolowany jest przez takich półbogów, jak Indra, półbóg słońca, księżyca itd., będących sługami Pana. Pana zadowolić można ofiarami. Zatem ten, kto nie spełnia ich, znajdzie się w niedoli – takie jest prawo natury. Więc, aby uchronić się przynajmniej od niedoboru żywności, musimy spełniać yajnę, a szczególnie sarikirtana-yajnę, polecaną dla tego wieku.

_______________________________

Poprzedni werset:
3.13 Wielbiciele Pana uwolnieni są

Natępny werset:
3.15 Vedy nakazują uregulowane czynności