Należy zatem pełnić swój obowiązek bez przywiązywania się do owoców swojej pracy, gdyż przez pracę wolną od przywiązania osiąga się Najwyższego.

Najwyższym dla wielbicieli jest Osoba Boga, dla impersonalistów zaś – wyzwolenie. Kto zatem pracuje dla Krsny, czyli w świadomości Krsny, pod właściwym przewodnictwem i bez przywiązywania się do owoców swojej pracy, ten niewątpliwie robi postęp na drodze do osiągnięcia najwyższego celu życia. Arjuna otrzymał polecenie, aby walczył w bitwie na polu Kuruksetra za sprawę Krsny, takie bowiem było życzenie Krsny. Bycie człowiekiem dobrym czy łagodnym jest sprawą osobistego przywiązania, ale działanie dla Najwyższego jest działaniem wolnym od przywiązania do rezultatów swojego wysiłku. Jest to działanie w najwyższym stopniu doskonałe i takie działanie poleca Najwyższa Osoba Boga – Śri Krsna.

Rytuały wedyjskie, jak na przykład nakazane ofiary, spełniane są w celu oczyszczenia się z niepobożnych czynów, które dokonywane były dla zadowalania zmysłów. Natomiast działanie w świadomości Krsny jest transcendentalne w stosunku do skutków zarówno dobrej, jak i złej pracy. Osoba świadoma Krsny nie przywiązuje się do rezultatów swojego działania i działa jedynie z ramienia Krsny. Angażuje się ona w rożnego rodzaju czynności, ale jest całkowicie wolna od przywiązania.

***

Poprzedni werset:
3.18 Samozrealizowana osoba nie ma żadnego celu

Natępny werset:
3.20 Nawet królowie, tacy jak Janaka