Po to, aby wyzwolić pobożnych i unicestwić niegodziwców, jak również dla odnowienia zasad religii, Ja Sam przychodzę w każdym milenium.

Według Bhagavad-gity, sadhu (osoba święta) jest człowiekiem świadomym Krsny. Może się na pozór wydawać, że jakaś osoba jest niereligijna, jeśli jednak posiada ona w pełni kwalifikacje świadomości Krsny, oznacza to, że jest ona sadhu. Słowo duskrtam natomiast odnosi się do tego, kto nie dba o świadomość Krsny. Tacy niegodziwcy, czyli duskrtam, nazywani są głupcami i najniższymi spośród ludzkości, mimo iż mogą nawet posiadać wysokie wykształcenie świeckie. Z drugiej strony, osoba, która w stu procentach zaangażowała się w świadomość Krsny, jest uważana za sadhu, nawet jeśli nie posiada wykształcenia ani dobrego wychowania. Jeśli chodzi o ateistów, to Najwyższy Pan nie musi pojawiać się osobiście, aby ich unicestwić, tak jak to zrobił z demonami Ravaną i Kamsą. Pan ma wielu pośredników, całkowicie zdolnych do zniszczenia demonów. Zstępuje On szczególnie po to, aby ukoić Swoich niezachwianych wielbicieli, którzy zawsze są niepokojeni przez demony. Demony bezustannie nękają wielbicieli, nawet jeśli ci ostatni są ich krewnymi. I tak Prahlada Maharaja był prześladowany przez swojego ojca – Hiranyakaśipu. Devaki zaś, matka Krsny, była siostrą swojego prześladowcy Kamsy, który nękał ją i jej męża Vasudevę, jako że z nich to miał się narodzić Pan. Pan Krsna pojawił się więc przede wszystkim w tym celu, aby uchronić Devaki, a nie po to aby zabić Kamsę. Jednak obie te rzeczy wykonał jednocześnie. Dlatego jest powiedziane tutaj, iż Pan pojawia się w różnych inkarnacjach, aby chronić Swoich wielbicieli i zniszczyć demonicznych niegodziwców.

Te zasady inkarnacji podsumowuje następujący werset z Caitanya-caritamrty (Madhya 20.263-264) Krsnadasy Kavirajy.

srsti-hetu yei murti prapance avatare
sei iśvara-murti ‚avatara’ nama dhare
mayatita paravyome sabara avasthana
viśve avatari’ dhare ‚avatara’ nama

„Avatara, czyli inkarnacja Boga, zstępuje z królestwa Bożego w tę materialną manifestację. I określona postać Osoby Boga, który przychodzi w ten sposób, nazywana jest inkarnacją albo avatarą. Takie inkarnacje przebywają w świecie duchowym, w królestwie Boga, a kiedy zstępują do tego świata materialnego, wtedy otrzymują nazwę avatara.”

Są różnego rodzaju avatary, takie jak purusavatary, gunavatary, lilavatary, śakty-aveśa avatary, manvantara-avatary i yugavatary – i wszystkie one pojawiają się planowo w całym wszechświecie. Jednakże Pan Krsna jest pierwszym Panem, źródłem wszystkich avatarów. Pan Krsna przychodzi w określonym celu – mianowicie po to, aby uśmierzyć cierpienia Swoich czystych wielbicieli, którzy pragną zobaczyć Go w Jego oryginalnych rozrywkach we Vrndavan. Zatem pierwszym celem avatary Krsny jest zadowolenie Jego niezachwianych wielbicieli.

Pan mówi, iż osobiście pojawia się w każdym milenium. To znaczy, że inkarnuje On także w wieku Kali. Jak to zostało oznajmione w Śrimad-Bhagavatam, inkarnacją w tym wieku Kali jest Pan Caitanya Mahaprabhu, który rozprzestrzenił kult Krsny w formie ruchu sankirtana (zbiorowe intonowanie świętych imion) i rozszerzył świadomość Krsny na całe Indie. Przepowiedział także, że ta kultura sankirtana rozprzestrzeni się na cały świat, przechodząc z miasta do miasta i z wioski do wioski. Pan Caitanya, jako inkarnacja Krsny, Osoby Boga, nie został opisany bezpośrednio, ale w poufnych częściach pism objawionych, takich jak Upanisady, Mahabharata, Bhagavatam itd. Ruch sankirtana Pana Caitanyi bardzo przyciąga wielbicieli Krsny. Ten avatara Pana nie zabija, ale dzięki Swojej bezprzyczynowej łasce zbawia niegodziwców.

_______________________________

Poprzedni werset:
4.07 Zawsze, kiedy tylko i gdzie tylko zamierają

Natępny werset:
4.09 Kto zna transcendentalną naturę Mojego pojawiania się