A kiedy zdobędziesz prawdziwą wiedzę od duszy samozrealizowanej, nigdy ponownie nie ulegniesz złudzeniu, gdyż dzięki tej wiedzy zrozumiesz, że wszystkie żywe istoty są jedynie częścią Najwyższego, czyli – innymi słowy – należą one do Mnie.

Kto otrzymał wiedzę od duszy samozrealizowanej, czyli osoby, która zna prawdziwą postać rzeczy, ten wie, że wszystkie żywe istoty są cząstkami Najwyższej Osoby Boga, Pana Śri Krsny. Złudzenie egzystencji oddzielnej od Krsny nazywane jest mayą (ma – nie; ya – to). Niektórzy myślą, że nie mamy nic wspólnego z Krsną, że Krsna jest tylko wielką osobistością historyczną, Absolutem zaś jest bezosobowy Brahman. W rzeczywistości, jak informuje o tym Bhagavad-gita, bezosobowy Brahman jest osobistym blaskiem Krsny, Najwyższej Osoby Boga, przyczyny wszystkiego. Brahma-samhita wyraźnie oznajmia, że Krsna jest Najwyższą Osobą Boga, przyczyną wszystkich przyczyn. Nawet miliony inkarnacji są jedynie Jego różnymi ekspansjami. Ekspansjami Krsny są również żywe istoty. Filozofowie Mayavadi błędnie myślą, że Krsna traci Swą oddzielną egzystencję w wielu Swoich ekspansjach. Myśl taka jest z natury materialna. W tym materialnym świecie zdobyliśmy doświadczenie, iż rzecz, która została rozdzielona na części, traci swoją pierwotną tożsamość. Filozofowie Mayavadi nie potrafią zrozumieć tego, że Absolut oznacza, iż jeden plus jeden równa się jeden, i jeden minus jeden również wynosi jeden. Tak jest bowiem w przypadku świata absolutnego.

Z braku dostatecznej wiedzy o nauce absolutu jesteśmy teraz w złudzeniu i dlatego myślimy, iż jesteśmy oddzieleni od Krsny. Chociaż jesteśmy oddzielnymi cząstkami Krsny, to jednak nie jesteśmy różni od Niego. Różnice cielesne pomiędzy żywymi istotami są mayą, czyli nie są czymś rzeczywistym. Zadaniem nas wszystkich jest zadowalanie Krsny. Jedynie z powodu mayi Arjuna myślał, że okresowy, cielesny związek z krewnymi był czymś ważniejszym od jego wiecznego, duchowego związku z Krsną. Cała nauka Bhagavad-gity zmierza do tego wniosku, że żywa istota, jako Jego wieczny sługa, nigdy nie może zostać oddzielona od Krsny, a jej wrażenie bycia tożsamością samodzielną, nie związaną z Krsną, nazywane jest mayą. Żywe istoty, jako oddzielone cząstki Najwyższego, mają pewien cel do spełnienia. Zapomniawszy o tym celu, od czasów niepamiętnych przebywają w różnego rodzaju ciałach: jako ludzie, zwierzęta, półbogowie itd. Przyczyną tych różnic cielesnych jest zapomnienie o transcendentalnej służbie dla Pana. Kto jednak angażuje się w taką służbę poprzez świadomość Krsny, ten od razu zostaje od tego złudzenia uwolniony. Czystą wiedzę można otrzymać jedynie od bona fide mistrza duchowego i w ten sposób uchronić się przed złudzeniem, że żywa istota jest równa Krsnie. Doskonała wiedza oznajmia, że Najwyższa Dusza (Krsna) jest najwyższym schronieniem dla wszystkich żywych istot, a porzucając to schronienie, żywe istoty – pod wpływem energii materialnej – ulegają złudzeniu, odnosząc wrażenie, iż posiadają oddzielną tożsamość. Wskutek tego – w różnym stopniu utożsamiając się z materią – zapominają o Krsnie. Kiedy jednak takie ulegające złudzeniu żywe istoty osiągają świadomość Krsny, oznacza to, że znajdują się na ścieżce do wyzwolenia. Potwierdza to Bhagavatam (2.10.6): muktir hitvanyatha-rupam svarupena vyavasthitih. Wyzwolenie jest równoznaczne z osiągnięciem swojej konstytucjonalnej pozycji wiecznego sługi Krsny (świadomość Krsny).

_______________________________

Poprzedni werset:
4.34 Spróbuj poznać prawdę przez

Natępny werset:
4.36 Nawet gdybyś był uważany za