Tak jak płonący ogień obraca w popiół spalane drewno, tak też Arjuno czyni ogień wiedzy, spalając na popiół wszystkie reakcje czynów materialnych.

Doskonała wiedza o duszy i Duszy Najwyższej oraz ich związku została porównana tutaj do ognia. Ogień ten spala i obraca w popiół zarówno skutki czynów niepobożnych, jak i wszelkie następstwa czynów pobożnych. Skutki te mogą znajdować się na różnych etapach rozwoju: istnieją skutki dopiero tworzące się, skutki już owocujące, skutki już odebrane oraz skutki a priori. Jednak wiedza o konstytucjonalnej pozycji żywej istoty obraca je wszystkie w popiół. Jeśli ktoś posiada doskonałą wiedzę, wszystkie skutki jego czynów, zarówno a priori, jak i a posteriori, ulegają spaleniu. Vedy (Brhad-aranyaka Upanisad 4.4.22) oznajmiają: ubhe uhaivaisa ete taraty amrtah sadhv-asadhuni: „Osoba ta przezwycięża skutki zarówno pobożnych, jak i niepobożnych czynów.”

***

Poprzedni werset:
4.36 Nawet gdybyś był uważany za

Natępny werset:
4.38 Nie ma nic bardziej wzniosłego