Głupcy wyśmiewają Mnie, kiedy zstępuję w ludzkiej postaci. Nie znają Mojej transcendentalnej natury i nie wiedzą, że jestem Najwyższym Panem wszystkiego, co istnieje.

Z wyjaśnień poprzednich wersetów w tym rozdziale wyraźnie wynika, że Najwyższa Osoba Boga, mimo iż pojawia się jak ludzka istota, nie jest zwykłym człowiekiem. Osoba Boga, który kieruje stworzeniem, utrzymaniem i unicestwieniem tej manifestacji kosmicznej, nie może być ludzką istotą. Jest jednakże wielu niemądrych ludzi, którzy uważają Krsnę jedynie za potężnego człowieka i nic ponadto. W rzeczywistości jest On oryginalną Najwyższą Osobą, jak potwierdza to Brahma-samhita (iśvarah paramah krsnah): On jest Najwyższym Panem.

Jest wiele iśvar (kontrolerów), i jeden zdaje się być większym od drugiego. W zwykłym zarządzaniu sprawami tego świata materialnego biorą udział pewni urzędnicy lub kierownicy, ponad nimi są sekretarze, ponad nimi minister, a jeszcze wyżej prezydent. Każdy z nich jest kontrolerem, lecz jedni są kontrolowani przez innych. Brahma-samhita oznajmia, że najwyższym kontrolerem jest Krsna. Jest niewątpliwie wielu kontrolerów, zarówno w tym świecie materialnym, jak i duchowym, lecz Krsna jest najwyższym spośród nich wszystkich (iśvarah paramah krsnah), a ciało Jego jest sac-cid-ananda, niematerialne.

Ciała materialne nie mogą spełniać cudownych czynów opisanych w wersetach poprzednich. Jego ciało jest wieczne, pełne szczęścia i pełne wiedzy. Chociaż nie jest On zwykłym człowiekiem, głupcy wyśmiewają Go i uważają za człowieka. Ciało Jego zostało tutaj nazwane manusim, ponieważ postępuje On tak jak człowiek, przyjaciel Arjuny, polityk zaangażowany w Bitwę na Polu Kuruksetra. Na tak wiele sposobów postępuje On jak zwykły człowiek, lecz w rzeczywistości ciało Jego jest sac-cid-ananda-vigraha – wiecznym szczęściem i absolutną wiedzą. Potwierdza to również język wedyjski. Sac-cid-ananda-rupaya krsnaya: „Ofiarowuję swoje wyrazy szacunku Najwyższej Osobie Boga, Krsnie, który jest wieczną i pełną szczęścia formą wiedzy.” (Gopala-tapani Upanisad 1.1) Są również inne opisy w języku wedyjskim. Tam ekam govindam: „Ty jesteś Govindą, przyjemnością dla krów i zmysłów.” Sac-cid-ananda-vigraham: „Twoja wieczna forma jest transcendentalna, pełna wiedzy i szczęścia.” (Gopala-tapani Upanisad 1.35)

Pomimo transcendentalnych jakości ciała Pana Krsny, jego pełnej wiedzy i szczęścia, jest wielu tzw. naukowców i komentatorów Bhagavad-gity, którzy wyśmiewają Krsnę jako zwykłego człowieka. Naukowiec taki mógł narodzić się jako człowiek wyróżniający się, dzięki dobrym uczynkom w swoim poprzednim życiu, lecz przyczyną takiego pojmowania Krsny jest ubogi zasób wiedzy. Dlatego jest on nazywany mudha, gdyż tylko głupcy – nie znając tajemniczych czynności Najwyższego Pana i Jego różnych mocy – uważaj Krsnę za zwykłą ludzką istotę. Nie wiedzą oni, że ciało Krsny jest symbolem całkowitej wiedzy i szczęścia, ani nie wiedzą iż On jest właścicielem wszystkiego co istnieje, i że każdego może On obdarzyć wyzwoleniem. Ponieważ nie wiedzą, że ma On tak wiele cech transcendentalnych, wyśmiewają się z Niego.

Nie wiedzą też, że pojawianie się Najwyższej Osoby Boga w tym świecie materialnym jest manifestacją Jego wewnętrznej energii. On jest panem energii materialnej. Tak jak to już zostało wyjaśnione w kilku miejscach (mama maya duratyaya), twierdzi On, że ta energia materialna, chociaż bardzo potężna, znajduje się całkowicie pod Jego kontrolą i spod wpływu jej może uwolnić się tylko ten, kto podporządkowuje się Jemu. Jeśli dusza podporządkowana Krsnie może uwolnić się spod wpływu energii materialnej, to jak Najwyższy Pan, który kieruje stworzeniem, utrzymywaniem i unicestwieniem całej natury kosmicznej, mógłby mieć ciało materialne podobne do naszych? Taka koncepcja Krsny jest całkowitą głupotą. Jednakże niemądre osoby nie mogą zrozumieć tego, że Osoba Boga, Krsna, pojawiający się tak jak zwykły człowiek, może być kontrolerem wszystkich atomów i potężnej manifestacji formy kosmicznej. Największe i najmniejsze przekracza ich wyobrażenie, więc nie mogą pojąć, że postać podobna ludzkiej istocie może jednocześnie kontrolować coś nieskończenie dużego i nieskończenie małego. W rzeczywistości, mimo iż kontroluje On skończone i nieskończone, znajduje się On z dala od wszystkich tych manifestacji. Jak oznajmiono wcześniej, jest to możliwe dzięki Jego yogam aiśvaram, niepojętej mocy transcendentalnej. Chociaż niemądrzy ludzie nie potrafią sobie wyobrazić, w jaki sposób Krsna, który pojawia się tak jak ludzka istota, może kontrolować coś nieskończenie dużego i nieskończenie małego; to czyści wielbiciele przyjmują to bez zastrzeżeń, gdyż wiedzą, że Krsna jest Najwyższą Osobą Boga. Dlatego całkowicie podporządkowują się Jemu i angażują się w świadomość Krsny, w służbę oddania dla Pana.

Jest wiele kontrowersji pomiędzy impersonalistami i personalistami, jeśli chodzi o pojawianie się Pana w ludzkiej postaci. Jeśli jednak skonsultujemy się z Bhagavad-gitą i Śrimad-Bhagavatam, autoryzowanymi tekstami dla zrozumienia nauki o Krsnie, wtedy dowiemy się, że Krsna jest Najwyższą Osobą Boga. Nie jest On zwykłym człowiekiem, mimo iż pojawił się na tej Ziemi jak zwykła ludzka istota. W Pierwszym Rozdziale Pierwszego Canto Śrimad-Bhagavatam, gdzie mędrcy zapytują o czyny Krsny, mówią oni:

krtavan kila karmani saha ramena keśavah
ati-martyani bhagavan gudhah kapata-manusah

„Pan Śri Krsna, Najwyższa Osoba Boga, razem z Balaramą, grał rolę ludzkiej istoty, i tak zamaskowany, dokonał wielu nadludzkich czynów.” (Bhag. 1.1.20) Pojawianie się Pana w postaci człowieka zwodzi głupców. Żadna ludzka istota nie byłaby w stanie dokonać tak wspaniałych czynów, jakich dokonał Krsna będąc obecnym na tej Ziemi. Kiedy Krsna pojawił się przed Swoimi rodzicami, Vasudevą i Devaki, pojawił się najpierw w postaci czterorękiej i dopiero na prośbę rodziców przemienił się w zwykłe dziecko. Jak oznajmia Bhagavatam (10.3.46), babhuva prakrtah śiśuh: upodobnił się do zwykłego dziecka, zwykłej ludzkiej istoty. Tutaj również jest powiedziane, że Jego pojawianie się w postaci zwykłej ludzkiej istoty jest jedną z cech Jego transcendentalnego ciała. Również w Jedenastym Rozdziale Bhagavad-gity jest powiedziane: tenaiva rupena catur-bhujena. Arjuna modlił się do Krsny, aby Ten ponownie ukazał mu Swoją postać czteroręką. Po objawieniu tej formy, Krsna, na prośbę Arjuny, z powrotem przyjął Swoją oryginalną, podobną formie ludzkiej postać (manusam rupam). Wszystkie te różne cechy i postacie Najwyższego Pana z pewnością nie są właściwe dla zwykłej, ludzkiej istoty.

Niektórzy z tych, którzy wyśmiewają Krsnę – ci, którzy znajdują się pod wpływem filozofii Mayavadi – cytują następujący werset ze Śrimad-Bhagavatam (3.29.21), aham sarvesu bhutesu bhutatmavasthitah sada: „Najwyższy obecny jest w każdej żywej istocie”, mający według nich dowodzić, że Krsna jest jedynie zwykłym człowiekiem. Zamiast zajmować się interpretacjami osób wyśmiewających Krsnę, powinniśmy raczej zwrócić uwagę na tłumaczenie tego szczególnego wersetu przez acaryów ze szkoły Vaisnava, takich jak Jiva Gosvami i Viśvanatha Cakravarti Thakura. Komentując ten werset Jiva Gosvami mówi, że Krsna w Swojej pełnej, kompletnej ekspansji jako Paramatma, czyli jako Dusza Najwyższa, obecny jest zarówno w istotach poruszających się, jak i nieruchomych. Dlatego każdy początkujący wielbiciel, który jedynie zwraca uwagę na arca-murti, formę Najwyższego Pana w świątyni, a nie oddaje szacunku innym żywym istotom, nie odnosi żadnej korzyści z wielbienia formy Pana w świątyni. Są trzy rodzaje wielbicieli Pana i spośród nich wielbiciel początkujący (neofita w świadomości Krsny) znajduje się na najniższym etapie. Początkujący wielbiciel zwraca większą uwagę na Bóstwa w świątyni, niż na innych wielbicieli, więc Viśvanatha Cakravarti Thakura ostrzega, że należy skorygować ten rodzaj mentalności. Wielbiciel powinien zrozumieć, że Krsna, jako Paramatma, obecny jest w sercu każdego; zatem każde ciało jest uosobieniem świątyni Pana. Więc tak jak oddaje się szacunek świątyni Pana, podobnie należy we właściwy sposób oddawać szacunek każdemu ciału, w którym przebywa Paramatma. Każdemu ciału należy oddawać właściwy szacunek i nie należy nikogo lekceważyć.

Jest również wielu impersonalistów, którzy wyśmiewają kult świątynny. Mówią, że skoro Bóg jest wszędzie, dlaczego ktoś ogranicza się do czczenia Go w świątyni? Ale jeśli Bóg jest wszędzie, czyż nie ma Go w świątyni albo w Bóstwie? Chociaż wyznawcy Boga osobowego i impersonaliści będą ciągle walczyć ze sobą, doskonały wielbiciel w świadomości Krsny wie, że mimo iż Krsna jest Najwyższą Osobą, jest On wszechprzenikający, jak potwierdza to Brahma-samhita. Chociaż Jego osobistą siedzibą jest Goloka Vrndavana, gdzie zawsze przebywa, to jednak poprzez różne manifestacje Swoich energii i poprzez Swoje pełne ekspansje jest On obecny wszędzie, we wszystkich częściach stworzenia materialnego i duchowego.

***

Poprzedni werset:
9.10 Ta materialna natura

Natępny werset:
9.12 Zdezorientowani w ten sposób