O synu Prthy, wielkie, nie ulegające złudzeniu dusze chronione są przez boską naturę. Znając Mnie jako Najwyższą Osobę Boga, pierwotnego i nieograniczonego, całkowicie angażują się w służbę oddania.

Werset ten wyraźnie określa mahatmę. Pierwszą charakterystyczną cechą mahatmy jest to, że już usytuowany jest on w boskiej naturze. Nie podlega kontroli natury materialnej. W jaki sposób to osiąga? Tłumaczy to Rozdział Siódmy. kto podporządkowuje się Najwyższej Osobie Boga, Śri Krsnie, od razu uwalnia się spod kontroli natury materialnej. Taki jest warunek. Spod kontroli natury materialnej można uwolnić się jedynie poprzez podporządkowanie swojej duszy Najwyższej Osobie Boga. Taka jest wstępna recepta. Skoro tylko żywa istota, będąca marginalną energią Pana, uwalnia się spod kontroli natury materialnej, zaczyna podlegać kierownictwu natury duchowej. To przewodnictwo natury duchowej nazywa się daivi prakrti, naturą boską. Więc jeśli ktoś zostaje w ten sposób promowany – przez podporządkowanie się Najwyższej Osobie Boga – zostaje on wielką duszą, mahatmą.

Mahatma nie poświęca swojej uwagi niczemu poza Krsną, jako że wie on doskonale, że Krsna jest oryginalną Najwyższą Osobą, przyczyną wszystkich przyczyn. Nie ma co do tego żadnych wątpliwości. Taki mahatma, czyli wielka dusza, rozwija się przez obcowanie z innymi mahatmami, czystymi wielbicielami. Czystych wielbicieli nie przyciągają nawet inne formy Krsny, takie jak np. czteroramienny Maha-Visnu. Przyciągani są jedynie do dwurękiej postaci Krsny. Nie interesują ich inne postacie Krsny ani żadna forma półboga czy istoty ludzkiej. Medytują jedynie o Krsnie, w świadomości Krsny. W tejże świadomości zawsze pełnią służbę oddania dla Pana, od której nic nie jest w stanie ich odciągnąć.

***

Poprzedni werset:
9.12 Zdezorientowani w ten sposób

Natępny werset:
9.14 Zawsze intonując o Moich chwałach