O synu Prthy, ci którzy we Mnie przyjmują schronienie, to nawet będąc niższego rodu – kobietami, vaiśyami (kupcami) i śudrami (robotnikami) – najwyższego dostępują przeznaczenia.

Najwyższy Pan oznajmia tutaj wyraźnie, iż w służbie oddania nie ma różnicy pomiędzy niższymi i wyższymi klasami ludzi. Takie podziały występują w życiu materialnym, ale nie istnieją one dla osób zaangażowanych w transcendentalną służbę oddania dla Pana. Najwyższe przeznaczenie może osiągnąć każdy. Śrimad-Bhagavatam (2.4.18) oznajmia, że nawet najniżsi, nazywani candala (zjadacze psów), mogą zostać oczyszczeni poprzez obcowanie z czystym wielbicielem. Służba oddania i przewodnictwo czystego wielbiciela mają taką moc, że nie ma tam różnicy pomiędzy niższymi i wyższymi klasami ludzi. Każdy może zacząć pełnić służbę oddania i nawet najprostszy człowiek, który przyjął schronienie czystego wielbiciela, może oczyścić się dzięki temu właściwemu przewodnictwu. Ludzi można podzielić na cztery grupy, odpowiednio do sił natury, pod wpływem których się znajdują.

Do guny dobroci zaliczani są bramini,
do guny pasji zalicza się ksatriyów, czyli administratorów,
vaiśyowie – czyli kupcy i rolnicy, znajdują się pod wpływem pasji i ignorancji,
natomiast śudrowie, czyli robotnicy, znajdują się pod wpływem ignorancji.

Ci, którzy pochodzą z bardzo grzesznych rodzin, nazywani są candala i zajmują jeszcze niższą pozycję. Członkowie grup wyższych na ogół nie obcują z takimi osobami. Ale proces służby oddania ma taką moc, iż czysty wielbiciel Najwyższego Pana może umożliwić osiągnięcie najwyższej doskonałości życia wszystkim niższym klasom ludzi. Możliwe jest to tylko wtedy, gdy za schronienie przyjmujemy Krsnę. Jak wskazuje na to tutaj słowo vyapaśritya, należy całkowicie przyjąć schronienie w Krsnie. W ten sposób można stać się większym, niż wielcy jnani i yogini.

***

Poprzedni werset:
9.31 Szybko staje się on prawym

Natępny werset:
9.33 Jakże więc bardziej dotyczy to