Zawsze myśl o Mnie, zostań Moim wielbicielem, składaj Mi pokłony i oddawaj cześć. Jeśli będziesz całkowicie pogrążony we Mnie, z pewnością przyjdziesz do Mnie.

Werset ten wyraźnie oznajmia, iż świadomość Krsny jest jedynym środkiem wyzwolenia się z sideł tego nieczystego, materialnego świata. Czasami pozbawieni skrupułów komentatorzy Gity zniekształcają znaczenie tych słów oznajmiających, że wszelka służba oddania powinna być dedykowana Najwyższej Osobie Boga, Krsnie. Starają się oni wpoić czytelnikom coś, co jest zupełnie nieprawdopodobne. Tacy komentatorzy nie wiedzą, iż nie ma różnicy pomiędzy umysłem Krsny i Samym Krsną. Krsna nie jest zwykłą ludzką istotą – jest On Absolutną Prawdą. Jego ciało, umysł i On Sam są jednym i absolutnym. Oznajmienie to zawarte jest w Kurma Puranie i cytuje je również Bhaktisiddhanta Sarasvati Gosvami w swoim Anubhasya, komentarzu do Caitanya-caritamrta (Rozdział Piąty, Adi-lila, wersety 41-48), deha-dehi-vibhedo ‚yam neśvare vidyate kvacit, co oznacza, że nie ma różnicy pomiędzy ciałem Najwyższego Pana Krsny a Nim Samym. Ale ponieważ komentatorzy nie znają tej nauki o Krsnie, skrywają oni Krsnę i oddzielają Jego osobowość od Jego umysłu, czy też od Jego ciała. Mimo iż jest to całkowitą ignorancja jeśli chodzi o naukę o Krsnie, niektórzy robią na tym ładny interes, oszukując niewinnych ludzi.

Ci zaś, którzy posiadają naturę demonów, również myślą o Krsnie, ale z zazdrością, tak jak król Kamsa, wuj Krsny. On również zawsze myślał o Krsnie, ale myślał o Nim jako o swoim wrogu. Zawsze był niespokojny, zastanawiając się, kiedy Krsna przyjdzie go zabić. Jednak taki sposób myślenia nie może pomóc nikomu. O Krsnie należy myśleć z miłością i oddaniem. Na tym polega bhakti. Powinniśmy bezustannie doskonalić naszą wiedzę o Krsnie. A jak ma wyglądać to doskonalenie? Należy uczyć się od bona fide nauczyciela. Krsna jest Najwyższą Osobą Boga i już kilka razy wyjaśnialiśmy, iż ciało Jego nie jest materialne, ale jest wieczną i pełną szczęścia wiedzą. Taki sposób rozmawiania o Krsnie jest bardzo pomocny w zostaniu Jego wielbicielem. Natomiast przyjmowanie wiedzy o Krsnie z niewłaściwego źródła jest zawsze bezowocne.

Powinniśmy zatem zająć swój umysł wieczną i oryginalną formą Krsny i wielbić Go z przekonaniem w sercu, iż jest On Najwyższym. W Indiach są setki i tysiące świątyń poświęconych Krsnie, gdzie praktykuje się służbę oddania. W takiej właśnie praktyce należy oddawać pokłony Krsnie. Należy chylić głowę przed Bóstwem i poświęcać Mu swoje myśli, ciało, czynności – wszystko. Dzięki temu można w pełni i trwale pogrążyć się w Nim i to pomoże nam przenieść się na Krsnalokę. Nie należy dać się zwieść pozbawionym skrupułów komentatorom, lecz zaangażować się w dziewięć procesów służby oddania; zaczynając od słuchania i intonowania o Krsnie. Czysta służba oddania jest największym osiągnięciem ludzkiego społeczeństwa.

W Siódmym i Ósmym Rozdziale Bhagavad-gity wytłumaczona została czysta służba oddania dla Pana, która wolna jest od wiedzy spekulatywnej, yogi mistycznej i działania dla zysku. Ci, którzy nie są jeszcze całkowicie oczyszczeni, mogą być przyciągani przez różne aspekty Najwyższego Pana, jak bezosobowe brahmajyoti czy zlokalizowaną Paramatmę, ale czysty wielbiciel bezpośrednio przyjmuje służbę dla Najwyższego Pana.

Jest pewien poemat o Krsnie, który mówi wyraźnie, że osoby wielbiące półbogów są mało inteligentne i nigdy nie mogą osiągnąć najwyższej nagrody Krsny. Mimo iż wielbiciel może na początku nie być w stanie utrzymać standardu, to jednak powinien być uważany za wyższego od wszystkich filozofów i yoginów. Kto zawsze zaangażowany jest w świadomość Krsny, ten jest osobą świętą i doskonałą. Jeśli sporadycznie zdarzy mu się popełnić czyn, który nie jest zgodny ze służbą oddania, to stopniowo oczyści się z tego i wkrótce osiągnie całkowitą doskonałość. Czystemu wielbicielowi nie grozi już żaden upadek, jako że osobiście opiekuje się nim Najwyższy Bóg. Więc każda inteligentna osoba powinna bezpośrednio zająć się praktykowaniem procesu świadomości Krsny i żyć szczęśliwie w tym materialnym świecie. Ostatecznie z pewnością otrzyma najwyższą nagrodę Krsny.

W ten sposób Bhaktivedanta kończy objaśnienia do Dziewiątego Rozdziału Śrimad Bhagavad-gity, traktującego o wiedzy najbardziej poufnej.

***

Poprzedni werset:
9.33 Jakże więc bardziej dotyczy to