Kto pełni swój obowiązek bez przywiązania, oddając owoce swego czynu Najwyższemu Panu, ten nie podlega wpływom grzechu, tak jak liść lotosu, który mimo iż jest w wodzie – nie jest przez nią dotykany.

Tutaj brahmani znaczy w świadomości Krsny. Materialny świat jest sumą manifestacji trzech sił natury materialnej, fachowo nazywanej pradhana. Hymny wedyjskie: sarvam hy etad brahma (Mandukya Upanisad 2), tasmad etad brahma nama-rupam annam ca jayate (Mundaka Upanisad 1.2.10) i słowa Bhagavad-gity (14.3), mama yonir mahad brahma,

mówią, że wszystko w tym materialnym świecie jest manifestacją Brahmana. I chociaż skutki zostały zamanifestowane w rozmaity sposób, nie są one różne od przyczyny. Iśopanisad mówi, że wszystko jest związane z Najwyższym Brahmanem, czyli Krsną, a zatem wszystko należy jedynie do Niego. Ten, kto wie doskonale, że wszystko należy do Krsny, że On jest właścicielem wszystkiego – a zatem wszystko zaangażowane jest w Jego służbę – w naturalny sposób nie ma nic wspólnego ze skutkami swoich czynów, czy to cnotliwych, czy grzesznych. Wie, że nawet jego ciało materialne, będące darem od Krsny dla spełniania jakiegoś szczególnego rodzaju działalności, może zostać zaangażowane w świadomość Krsny. W ten sposób nie ulega on zanieczyszczeniom przez skutki grzechów, tak jak liść lotosu nie jest mokry, chociaż znajduje się w wodzie. Pan mówi również w Gicie (3.30): mayi sarvani karmani sannyasya: „Wszystkie czyny dedykuj Mnie (Krsnie)”. Wniosek jest więc taki, że osoba nie posiadająca świadomości Krsny postępuje według koncepcji cielesnej i zmysłowej, podczas gdy osoba świadoma Krsny w swoim postępowaniu kieruje się wiedzą, że ciało jest własnością Krsny, zatem powinno ono zostać zaangażowane w Jego służbę.

_______________________________

Poprzedni werset:
5.08-09 Kto osiągnął taką boską świadomość

Natępny werset:
5.11 Yogini, uwalniając się od przywiązania