Niezachwiana w swoim oddaniu dusza osiąga doskonały spokój – Mnie ofiarowując owoce wszystkich swoich czynów. Natomiast osoba pozbawiona boskiej świadomości, chciwa owoców swojej pracy – pozostaje w materialnej niewoli.

Różnica między osobą świadomą Krsny a osobą o świadomości materialnej jest taka, że ta pierwsza przywiązana jest do Krsny, podczas gdy ta druga przywiązana jest do owoców swojej pracy. Osoba, która przywiązana jest do Krsny i pracuje jedynie dla Niego, jest prawdziwie wyzwoloną osobą i nie jest żądna nagrody za swoją pracę. Bhagavatam wyjaśnia, że przyczyną pożądania owoców czynu jest koncepcja dualizmu, czyli brak wiedzy o Prawdzie Absolutnej. Krsna, Osoba Boga, jest Najwyższą Absolutną Prawdą. W świadomości Krsny nie ma dualizmu. Wszystko co istnieje jest wytworem energii Krsny, a Krsna jest wszechdobrem. Zatem czynności w świadomości Krsny znajdują się na planie absolutnym; są one transcendentalne i nie mają żadnych następstw materialnych. Dlatego osoba w świadomości Krsny napełniona jest pokojem. Tego pokoju nie może jednak posiadać ten, kto zajmuje się obliczaniem zysków, mając na celu zadowalanie zmysłów. Zdanie sobie sprawy z tego, że nie ma życia poza Krsną – jest pokojem i wolnością od strachu. Na tym polega tajemnica świadomości Krsny.

_______________________________

Poprzedni werset:
5.11 Yogini, uwalniając się od przywiązania

Natępny werset:
5.13 Kiedy wcielona żywa istota kontroluje