Kiedy wcielona żywa istota kontroluje swoją naturę i mentalnie wyrzeka się wszelkiego działania, wtedy szczęśliwie rezyduje w mieście dziewięciu bram (ciele materialnym), będąc wolną od działania i nie będąc jego sprawcą.

Wcielona dusza żyje w mieście dziewięciu bram. Czynności ciała, czyli symbolicznego „miasta-ciała”, spełniane są automatycznie pod wpływem poszczególnych sił natury materialnej. Chociaż dusza zależna jest od warunków cielesnych, to jednak może się ona od nich uniezależnić – jeśli tego zapragnie. Tylko z powodu zapomnienia o swojej wyższej naturze, utożsamia się z tym ciałem materialnym i dlatego cierpi. Dzięki świadomości Krsny może ona odzyskać swoją prawdziwą pozycję i w ten sposób wyzwolić się z cielesnego więzienia. Jeśli zatem ktoś przyjmuje świadomość Krsny, natychmiast uniezależnia się on od czynności cielesnych. Prowadząc takie kontrolowane życie, ze zmienioną świadomością, żyje on szczęśliwie w mieście dziewięciu bram. Te dziewięć bram opisano w sposób następujący:

nava-dvare pure dehi hamso lelayate bahih
vaśi sarvasya lokasya sthavarasya carasya ca

„Najwyższa Osoba Boga, przebywający w ciele żywej istoty, jest kontrolerem wszystkich żywych istot we wszechświecie. Ciało posiada dziewięć bram (dwoje oczu, dwa nozdrza, dwoje uszu, usta, odbytnicę i narządy rozrodcze). Żywa istota w swoim uwarunkowanym stanie utożsamia się z ciałem, ale kiedy zaczyna utożsamiać się z Panem wewnątrz siebie, staje się tak wolna jak Pan – nawet chociaż jeszcze przebywa w ciele.” (Śvetaśvatara Upanisad 3.18) Zatem osoba świadoma Krsny wolna jest zarówno od wewnętrznych, jak i zewnętrznych czynności ciała materialnego.

_______________________________

Poprzedni werset:
5.12 Niezachwiana w swoim oddaniu dusza

Natępny werset:
5.14 Wcielona dusza, będąc panem miasta-ciała