Albowiem jaki stan istnienia pamięta ten, kto porzuca swoje ciało, o synu Kunti, taki stan bez wątpienia osiągnie.

Wytłumaczony został tutaj proces przemiany natury danej osoby w krytycznym momencie śmierci. Osoba, która pod koniec swego życia opuszcza ciało myśląc o Krsnie, osiąga transcendentalną naturę Najwyższego Pana, ale nie jest to prawdą, że ten sam transcendentalny stan osiąga też ten, kto myśli o czymś innym niż o Krsnie. Jest to bardzo istotne i powinniśmy o tym wiedzieć. Jak można umrzeć we właściwym stanie umysłu? Maharaja Bharata, mimo iż był tak wielką osobowością, myślał w chwili śmierci o jeleniu i w następnym życiu narodził się w ciele jelenia. Musiał on przyjąć ciało tego zwierzęcia, chociaż jako jeleń pamiętał on swoje przeszłe czyny. Na to, o czym myślimy w chwili śmierci, wpływa końcowy rezultat myśli i czynów całego życia. Zatem postępowanie w tym życiu determinuje przyszły stan istnienia. Jeśli ktoś wiedzie obecne życie w gunie dobroci i zawsze myśli o Krsnie, to będzie mógł pamiętać Krsnę pod koniec życia. Dzięki temu wzniesie się do transcendentalnej natury Krsny. Jeśli jest się transcendentalnie zaangażowanym w służbę Krsny, wtedy następne ciało będzie transcendentalne (duchowe), nie materialne. Dlatego też intonowanie

Hare Krsna, Hare Krsna, Krsna Krsna, Hare Hare;
Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama, Hare Hare

jest najlepszą metodą na szczęśliwą zmianę swojego stanu istnienia pod koniec życia.

_______________________________

Poprzedni werset:
8.05 Ktokolwiek zaś w chwili śmierci

Natępny werset:
8.07 Dlatego też Arjuno, powinieneś