Kto w momencie śmierci umieszcza powietrze życia pomiędzy brwiami i – za pomocą yogi, ze zrównoważonym umysłem – z pełnym oddaniem pogrąża się w pamiętaniu Najwyższego Pana, ten z pewnością osiągnie Najwyższą Osobę Boga.

Werset ten mówi wyraźnie, że w czasie śmierci umysł musi być skupiony w oddaniu na Najwyższej Osobie Boga. Osobom doświadczonym w yodze radzi się, aby wzniosły siłę życiową pomiędzy brwi (do ajna-cakry). Werset ten proponuje praktykę sat-cakra-yogi, polegającą na medytacji na sześciu cakrach. Czysty wielbiciel nie praktykuje takiej yogi, ale ponieważ zawsze jest on zaangażowany w świadomość Krsny, w chwili śmierci może pamiętać Najwyższą Osobę Boga dzięki Jego łasce. Tłumaczy to werset czternasty.

Ważne w tym wersecie są słowa yoga-balena, ponieważ bez praktyki yogi – czy to sat-cakra-yogi czy bhakti-yogi – nie można w chwili śmierci osiągnąć tego transcendentalnego stanu istnienia. Nie można nagle przypomnieć sobie Najwyższego Pana w tym krytycznym momencie, jeśli nie ma się doświadczenia w jakimś systemie yogi, szczególnie w systemie bhakti-yogi. Ponieważ umysł w chwili śmierci jest bardzo niespokojny, należy już podczas życia praktykować transcendencję poprzez yogę.

***

Poprzedni werset:
8.09 Należy medytować o Najwyższej Osobie

Natępny werset:
8.11 Kształceni w Vedach