Ale jakiż jest pożytek, Arjuno, z całej tej drobiazgowej wiedzy? Jedną cząstką Siebie przenikam i utrzymuję cały ten wszechświat.

Najwyższy Pan reprezentowany jest w całym wszechświecie materialnym przez przenikającą wszystko Duszę Najwyższą. Pan mówi tutaj Arjunie, że nie ma sensu rozmyślać, w jaki sposób rzeczy istnieją w swoich niezależnych wielkościach i mocach. Powinien on wiedzieć, iż wszystko istnieje dzięki temu, że Krsna przenika to jako Dusza Najwyższa. Wszystko, począwszy od Brahmy, najpotężniejszej istoty, aż do najmniejszej mrówki, istnieje dzięki temu, że Pan przenika to wszystko i utrzymuje.

Istnieje pewna Misja, która głosi, że kult półbogów wiedzie do Najwyższej Osoby Boga, czyli najwyższego celu. Jednakże Pan absolutnie nie pochwala kultu półbogów, gdyż nawet najwięksi z nich, tacy jak Brahma i Śiva, reprezentują jedynie cząstkę mocy Najwyższego Pana. On jest źródłem wszystkiego co istnieje i nikt nie może Go przewyższyć. Jest On asamaurdhva, co oznacza, iż nikt nie jest wyższy od Niego ani Jemu równy. Padma Purana mówi, iż ten, kto uważa Najwyższego Pana Krsnę za równego półbogom – nawet jeśli są to Brahma i Śiva – od razu staje się ateistą. Jeśli jednak ktoś dokładnie studiuje różne opisy bogactw i ekspansji energii Krsny, wtedy niewątpliwie może zrozumieć pozycję Najwyższego Pana i zostać Jego niewzruszonym wielbicielem. Pan jest wszechprzenikający poprzez ekspansję Swojej cząstkowej reprezentacji, Duszy Najwyższej, która przenika wszystko co istnieje. Dlatego czyści wielbiciele koncentrują swoje umysły w świadomości Krsny, pełniąc zawsze służbę oddania. W ten sposób zawsze znajdują się w pozycji transcendentalnej. Rozdział ten, w wersetach od ósmego do jedenastego, bardzo wyraźnie poleca służbę oddania i wielbienie Krsny. Jest to droga czystej służby oddania. Rozdział ten także dokładnie wyjaśnia, w jaki sposób można osiągnąć najwyższą doskonałość, którą jest obcowanie z Najwyższą Osobą Boga. Śrila Baladeva Vidyabhusana, wielki acarya w sukcesji uczniów pochodzącej od Krsny, kończy swój komentarz do tego rozdziału, mówiąc:

yac-chakti-leśat suryadya bhavanty aty-ugra-tejasah
yad-amśena dhrtam viśvam sa krsno daśame ‚rcyate

Nawet potężne słońce otrzymuje moc z potężnej energii Pana Krsny, a cały świat utrzymywany jest przez częściową ekspansję Krsny. Dlatego należy czcić Pana Krsnę.

W ten sposób Bhaktivedanta kończy objaśnienia do Dziesiątego Rozdziału Śrimad Bhagavad-gity, traktującego o Bogactwie Absolutu.

_______________________________

Poprzedni werset:
10.41 Wiedz, że wszystkie te manifestacje