Nie znając Twoich chwał i uważając Cię za przyjaciela, w przeszłości zwracałem się do Ciebie: „Krsno”, „Yadavo”, „O mój przyjacielu”. Proszę, wybacz mi wszystko, co mogłem zrobić z głupoty albo z miłości do Ciebie. Obrażałem Cię wiele razy, czy to żartując z Tobą podczas odpoczynku, czy to dzieląc z Tobą posłanie, czy jedząc z Tobą razem, czasami sam, czasami w obecności wielu przyjaciół. O nieomylny, proszę, wybacz mi te wszystkie obrazy, których się wobec Ciebie dopuściłem.

Chociaż Krsna objawia się Arjunie w Swojej formie kosmicznej, to Arjuna nie zapomina o Swoim przyjacielskim związku z Krsną – dlatego przeprasza Go i prosi o wybaczenie wielu swoich bezceremonialnych gestów, przyczyną których było uczucie przyjaźni. Arjuna tłumaczy się, że – nie znając niesłychanych mocy swojego przyjaciela – nie przypuszczał, że Krsna może przyjąć taką kosmiczną formę, mimo iż Krsna wytłumaczył mu to jako jego bliski przyjaciel. Nie wie nawet, ile razy mógł Go obrazić, nazywając Go „Krsną”, „swoim przyjacielem” albo „Yadavą” itd. Lecz Krsna jest tak dobry i łaskawy, że pomimo tylu bogactw i mocy był przyjacielem i towarzyszem zabaw Arjuny. Na tym polega wymiana transcendentalnej miłości pomiędzy Panem i Jego wielbicielem. Związek Krsny z żywą istotą jest wieczny. Nie można o Nim zapomnieć, jak możemy to obserwować w zachowaniu Arjuny. Chociaż Arjuna oglądał potęgę formy kosmicznej, to jednak nie mógł zapomnieć o swojej przyjaźni z Krsną.

_______________________________

Poprzedni werset:
11.40 Pokłony z przodu

Natępny werset:
11.43 Ty jesteś ojcem