Mój drogi Arjuno, tylko poprzez niepodzielną służbę oddania można Mnie zrozumieć takim, jakim jestem, i zobaczyć bezpośrednio, tak jak teraz ty Mnie oglądasz, stojącego oto przed tobą. Tylko tym sposobem można przeniknąć tajemnicę Mojego poznania.

Krsnę poznać można jedynie poprzez proces niepodzielnej służby oddania. Najwyższy Pan dobitnie tłumaczy to w tym wersecie, tak aby nie było żadnych wątpliwości – aby nieautoryzowani komentatorzy próbujący zrozumieć Bhagavad-gitę drogą spekulacji uświadomili sobie, że w ten sposób jedynie tracą swój czas. Nikt nie może zrozumieć Krsny ani tego, w jaki sposób pojawił się przed Swoimi rodzicami w postaci czterorękiej i natychmiast potem przyjął postać dwuręką. Bardzo trudno jest zrozumieć te rzeczy poprzez studiowanie Ved czy filozoficzne spekulacje. Dlatego wyraźnie zostało powiedziane tutaj, że nikt nie może Go zobaczyć ani zrozumieć. Doświadczeni studenci literatury wedyjskiej mogą jednak uczyć się o Nim z tej literatury na wiele różnych sposobów. Jest tam wiele różnych zasad i przepisów, i jeśli ktoś w ogóle chce zrozumieć Krsnę, musi stosować się do tych zasad. Można zgodnie z tymi zasadami praktykować pokuty. Na przykład taką poważną pokutą jest przestrzeganie postu w Janmastami (dzień pojawienia się Krsny) i podczas dwóch dni Ekadaśi (przypadających na jedenasty dzień po nowiu i jedenasty dzień po pełni). Jeśli chodzi o dobroczynność, to jest rzeczą oczywistą, że wspomagać należy wielbicieli Krsny, którzy zaangażowani są w służbę oddania dla Niego i szerzą świadomość i filozofię Krsny na całym świecie. Świadomość Krsny jest bowiem dobrodziejstwem dla całej ludzkości. Rupa Gosvami uważał Pana Caitanyę za najbardziej hojnego w dobroczynności, gdyż za darmo rozdzielał on miłość Krsny, którą tak niezwykle trudno osiągnąć. Więc jeśli ktoś daje pewną sumę pieniędzy osobom zaangażowanym w propagowanie świadomości Krsny, to taka dobroczynność jest najwyższą w świecie. Jeśli ktoś praktykuje kult świątynny czcząc Najwyższą Osobę Boga (w świątyniach w Indiach zawsze znajduje się jakiś posąg, najczęściej Visnu albo Krsny), to jest to szansa na zrobienie postępu. Kult świątynny jest bardzo istotny dla początkujących w służbie oddania dla Pana, i potwierdza to literatura wedyjska (Śvetaśvatara Upanisad 6.23):

yasya deve para bhaktir yatha deve tatha gurau
tasyaite kathita hy arthah prakaśante mahatmanah

Zobaczyć Najwyższą Osobę Boga drogą objawienia może ten, kto posiada niezachwiane oddanie dla Najwyższego Pana i kierowany jest przez mistrza duchowego, w którego również niezachwianie wierzy. Nie można zrozumieć Krsny poprzez spekulacje umysłowe. Dla tego, kto nie jest szkolony pod kierunkiem bona fide mistrza duchowego, niemożliwością jest nawet niewielkie zrozumienie Krsny. Słowo tu zostało użyte w tym wersecie celowo, aby podkreślić, że żaden inny sposób nie jest praktyczny czy polecany i nie może skończyć się sukcesem, jeśli chodzi o zrozumienie Krsny.

Osobowe formy Krsny, postać dwuręka i czteroręka, są całkowicie różne od tymczasowej formy kosmicznej ukazanej Arjunie. Formą czteroręką jest Narayana, a dwuręką Krsna. Są to formy wieczne i transcendentalne, podczas gdy forma kosmiczna, która została objawiona Arjunie, jest przemijająca. Samo słowo su-durdarśam („trudna do zobaczenia”), wskazuje na to, że nikt nie widział tej formy kosmicznej, jak również daje do zrozumienia, że nie było potrzeby ukazywania jej wielbicielom. Formę tę objawił Krsna na prośbę Arjuny i teraz wiadomo, że gdy ktoś w przyszłości będzie podawał się za inkarnację Boga, ludzie będą mogli poprosić go o ukazanie im formy kosmicznej.

Słowo na używane wielokrotnie w poprzednim wersecie wskazuje na to, że nie należy być dumnym z takich przymiotów, jak akademickie wykształcenie w literaturze wedyjskiej. Należy podjąć służbę oddania dla Krsny i dopiero wówczas można usiłować pisać komentarze do Bhagavad-gity.

Krsna zmienia postać kosmiczną na czteroręką postać Narayana, a następnie na Swoją właściwą postać dwuręką. Jest to dowodem na to, że czterorękie formy, jak również inne opisane w literaturze wedyjskiej, wszystkie są emanacjami oryginalnego dwurękiego Krsny. On jest źródłem wszelkich emanacji. Krsna jest różny nawet od tych form, nie mówiąc już o koncepcji impersonalistycznej. Jeśli chodzi o czterorękie formy Krsny, to jest wyraźnie powiedziane, że nawet najbardziej podobna do formy oryginalnej, czteroręka postać Krsny (znany jako Maha-Visnu spoczywający w oceanie kosmicznym, którego wydech daje początek, a wdech stanowi kres niezliczonej ilości wszechświatów) również jest ekspansją Najwyższego Pana. Jak oznajmia Brahma-samhita (5.48),

yasyaika-niśvasita-kalam athavalambya
jivanti loma-vila-ja jagad-anda-nathah
visnur mahan sa iha yasya kala-viśeso
govindam adi-purusam tam aham bhajami

„Maha-Visnu, z którym łączą się niezliczone wszechświaty, i z którego ponownie się wyłaniają – po prostu w czasie Jego procesu oddychania – jest pełną ekspansją Krsny. Dlatego wielbię Govindę, Krsnę, przyczynę wszystkich przyczyn.” Należy zatem bezwzględnie czcić osobową formę Krsny jako Najwyższą Osobę Boga, który jest pełen wiecznego szczęścia i wiedzy. Jest On źródłem wszystkich form Visnu oraz wszystkich inkarnacji. I On jest oryginalną Najwyższą Osobą, jak potwierdza to Bhagavad-gita.

W literaturze wedyjskiej (Gopala-tapani Upanisad 1.1) pojawia się następujące stwierdzenie:

sac-cid-ananda-rupaya krsnayaklista-karine
namo vedanta-vedyaya gurave buddhi-saksine

„Ofiarowuję moje pokorne pokłony Krsnie, który ma transcendentalną formę szczęścia, wieczności i wiedzy. Ofiarowuję mu swoje wyrazy szacunku, ponieważ zrozumienie Go oznacza zrozumienie Ved, a zatem On jest najwyższym mistrzem duchowym.” Następnie jest powiedziane: krsno vai paramam daivatam: „Krsna jest Najwyższą Osobą Boga.” (Gopala-tapani 1.3) Eko vaśi sarva-gah krsna idyah: „Właśnie ten Krsna jest Najwyższą Osobą Boga i jest On godny czci.” Eko ‚pi san bahudha yo ‚vabhati: „Krsna jest jeden, ale manifestuje się w nieograniczonych formach i inkarnacjach.” (Gopala-tapani 1.21)

Brahma-samhita (5.l) mówi:
iśvarah paramah krsnah sac-cid-ananda-vigrahah
anadir adir govindah sarva-karana-karanam

„Najwyższą Osobą Boga jest Krsna, którego ciało jest wiecznością, wiedzą i szczęściem. Nie ma On początku, gdyż Sam jest początkiem wszystkiego. Jest On przyczyną wszystkich przyczyn.”

Gdzie indziej jest powiedziane, yatravatirnam krsnakhyam param brahma narakrti: „Najwyższa Prawda Absolutna jest osobą. Jego imię jest Krsna, i czasami zdarza się, że schodzi On na tę Ziemię.” Śrimad-Bhagavatam daje opis wielu różnych inkarnacji Najwyższej Osoby Boga i na tej liście pojawia się również imię Krsna, ale zarazem jest tam powiedziane, że Krsna nie jest inkarnacją Boga, ale jest Samą oryginalną Najwyższą Osobą Boga (ete camśa-kalah pumsah krsnas tu bhagavan svayam).

Pan mówi również w Bhagavad-gicie, mattah parataram nanyat: „Nie ma nic wyższego od Mojej formy Osoby Boga, Krsny.” Gdzie indziej w Bhagavad-gicie mówi On też, aham adir hi devanam: „Ja jestem źródłem wszystkich półbogów.” A po wysłuchaniu Bhagavad-gity od Krsny, Arjuna również potwierdza to następującymi słowami: param brahma param dhama pavitram paramam bhavan, „Teraz całkowicie rozumiem, że Ty jesteś Najwyższą Osobą Boga, Absolutną Prawdą, i że jesteś schronieniem wszystkiego.” Zatem forma kosmiczna, którą Krsna ukazał Arjunie, nie jest oryginalną formą Boga. Oryginalną formą jest postać Krsny. Forma kosmiczna z tysiącami głów i rąk jest manifestowana po to, aby przyciągnąć uwagę tych, którzy nie mają miłości do Boga. Nie jest ona jednak oryginalną formą Boga.

Forma kosmiczna nie jest atrakcyjna dla czystych wielbicieli, którzy mają różne transcendentalne związki miłości z Panem. Najwyższy Pan odwzajemnia miłość transcendentalną w Swojej oryginalnej formie Krsny. Dlatego dla Arjuny, który był tak blisko związany z Krsną uczuciem przyjaźni, forma manifestacji kosmicznej nie była zadowalająca; była to raczej postać przerażająca. Arjuna, który jest nieodłącznym towarzyszem Krsny, musiał mieć wzrok transcendentalny; nie był on zwykłym człowiekiem. Dlatego nie zachwycił się formą kosmiczną. Forma ta może wydawać się wspaniałą dla osób, które poprzez czyny przynoszące owoce dążą do zdobycia wyższej pozycji. Ale dla osób, które zaangażowane są w służbę oddania, najdroższą jest dwuręka postać Krsny.

_______________________________

Poprzedni werset:
11.53 Postaci tej, którą teraz oglądasz

Natępny werset:
11.55 Mój drogi Arjuno, kto zaangażowany jest