Tę wiedzę o polu działania i znawcy działania opisało wielu mędrców w różnych pismach wedyjskich – szczególnie w Vedanta-sutrze – z wszelkim uzasadnieniem przyczyny i skutku.

Najwyższym autorytetem w tłumaczeniu tej wiedzy jest Najwyższa Osoba Boga, Krsna. Jednakże jest rzeczą naturalną, iż uczeni naukowcy i wysokie autorytety zawsze powołują się na autorytety wcześniejsze. Krsna tłumaczy najbardziej kontrowersyjny punkt, mianowicie dualizm i niedualizm duszy i Duszy Najwyższej, odwołując się do świętego pisma Vedanty, które przyjmowane jest za autorytet. Najpierw stwierdza, iż to co On mówi zgodne jest z tym, co mówią mędrcy. Jeśli chodzi o mędrców, to oprócz Niego Samego wielkim mędrcem jest Vyasadeva, autor Vedanta-sutry, która w doskonały sposób tłumaczy dualizm. Ojciec Vyasadevy, Paraśara, który również był wielkim mędrcem, pisze w swoich religijnych księgach: aham tvam ca tathanye… „My – ty, ja i różne żywe istoty – wszyscy jesteśmy transcendentalni, mimo iż przebywamy w ciałach materialnych. Teraz jesteśmy istotami upadłymi i zależnymi od trzech sił natury materialnej, odpowiednio do naszej różnej karmy. Wskutek tego niektóre z żywych istot znajdują się na wyższym poziomie, inne natomiast posiadają naturę niższą. Przyczyną istnienia natury wyższej i niższej jest ignorancja. Natury te manifestują się w nieograniczonej liczbie żywych istot. Ale Dusza Najwyższa, który jest nieomylny, nie jest skażony tymi trzema cechami natury materialnej i jest transcendentalny.” W podobny sposób tę różnicę pomiędzy duszą, Duszą Najwyższą a ciałem przedstawiają oryginalne Vedy, a szczególnie Katha Upanisad. Przedmiot ten wytłumaczyło wielu mędrców, pomiędzy którymi głównym jest Paraśara.

Słowo chandobhih odnosi się do różnej literatury wedyjskiej. Taittiriya Upanisad, na przykład, która jest działem Yajur Vedy, opisuje naturę, żywą istotę i Najwyższą Osobę Boga.

Jak oznajmiono wcześniej, ksetra jest polem działania i są dwa rodzaje ksetra-jna: indywidualna żywa istota i najwyższa żywa istota. Jak oznajmia Taittiriya Upanisad (2.9), brahma puccham pratistha. Istnieje manifestacja energii Najwyższego Pana, znana jako anna-maya, w której dana istota zależna jest tylko od pożywienia, pozwalającego jej przetrwać. Jest to materialistyczna realizacja Najwyższego. Następnie jest prana-maya; to znaczy, że po zrealizowaniu Najwyższej Absolutnej Prawdy w pożywieniu, istota ta może zrealizować Prawdę Absolutną w symptomach życia, czyli formach życia. W manifestacji jnana-maya realizacja przekracza symptomy życia i wznosi się do punktu myślenia, odczuwania i woli. Następnym etapem realizacji jest realizacja Brahmana, zwana vijnana-maya, poprzez którą odróżnia się symptomy życia i myślenia od samej żywej istoty. Ostatnim i najwyższym etapem jest ananda-maya, realizacja wszechradosnej natury. Tak więc istnieje pięć stopni realizacji Brahmana, które nazywa się brahma puccham. Trzy pierwsze spośród nich – anna-maya, prana-maya i jnana-maya – związane są z polem działania żywej istoty. Transcendentalnym do wszystkich tych pól działania jest Najwyższy Pan, który nazywany jest ananda-maya. W Vedanta-sutrze Najwyższy nazywany jest również ananda-mayo ‚bhyasat: Najwyższa Osoba Boga jest z natury pełen szczęścia, i aby radować się tym transcendentalnym szczęściem, rozwija się On w manifestacje:

vijnana-maya,
prana-maya,
jnana-maya i
anna-maya.

Na polu działania żywa istota uważana jest za podmiot radości, a czymś różnym od niej jest ananda-maya. Oznacza to, że jeśli żywa istota decyduje się czerpać radość w połączeniu z ananda-mayą, wtedy osiąga doskonałość. Taki jest prawdziwy obraz Najwyższego Pana jako najwyższego znawcy pola, żywej istoty, będącej znawcą uzależnionym, i natury pola działania. Prawdy tej należy poszukiwać w Vedanta-sutrze, czyli Brahma-sutrze.

Zostało tutaj wspomniane, że kody Brahma-sutry zostały ułożone odpowiednio do przyczyny i efektu. Do sutr tych, czy aforyzmów, zaliczają się:

na viyad aśruteh (2.3.2),
natma śruteh (2.3.18) i
parat tu tac-chruteh (2.3.40).

Pierwszy aforyzm wskazuje na pole działania, drugi na żywą istotę, a trzeci na Najwyższego Pana, summum bonum pomiędzy wszystkimi manifestacjami różnych żywych istot.

***

Poprzedni werset:
13.04 Teraz proszę posłuchaj

Natępny werset:
13.06-07 Pięć wielkich elementów