Transcendentalnym i największym będąc, poza omylnym i nieomylnym, sławiony jestem zarówno w świecie, jak i w Vedach – jako ta właśnie Najwyższa Osoba.

Nikt nie może przewyższyć Najwyższej Osoby Boga, Krsny – ani dusza uwarunkowana, ani wyzwolona. Jest On zatem najpotężniejszym spośród wszystkich osób. Z wersetu tego wyraźnie wynika więc, że zarówno żywe istoty, jak i Najwyższa Osoba, są istotami indywidualnymi. Różnica pomiędzy nimi jest taka, że żywe istoty, czy to w uwarunkowanym stanie życia, czy wyzwolone, nie mogą przewyższyć ilościowo ogromu niepojętych mocy Najwyższej Osoby Boga. Błędne jest mniemanie, że Najwyższy Pan i żywe istoty znajdują się na tym samym poziomie, albo że są równi pod każdym względem. Zawsze należy brać pod uwagę różnicę w ich pozycji. Znaczące jest słowo uttama. Nikt nie może przewyższyć Najwyższej Osoby Boga.

Słowo loke oznacza „w paurusa agama (pismach smrti)”. Jak potwierdza to słownik Nirukti, lokyate vedartho ‚nena: „Cel Ved został wytłumaczony przez pisma smrti.”

Najwyższy Pan w Swoim zlokalizowanym aspekcie jako Paramatma jest również opisany w samych Vedach. Następujący werset również pojawia się w Vedach (Chandogya Upanisad 8.12.3): tavad esa samprasado ‚smac charirat samutthaya param jyoti-rupam sampadya svena rupenabhinispadyate sa uttamah purusah. „Dusza Najwyższa opuszczając ciało wchodzi w bezosobowe brahmajyoti, gdzie w Swojej formie pozostaje On w Swojej duchowej tożsamości. Ten Najwyższy nazywany jest Najwyższą Osobą.” Znaczy to, że Najwyższa Osoba emanuje i rozprzestrzenia Swój blask duchowy, który jest najwyższą światłością. Ta Najwyższa Osoba ma również zlokalizowany aspekt, Paramatmę. A inkarnując jako syn Satyavati i Paraśary, tłumaczy On wiedzę wedyjską, jako Vyasadeva.

***

Poprzedni werset:
15.17 Oprócz tych dwu, jest jeszcze

Natępny werset:
15.19 I kto wolnym będąc od cienia wątpliwości