Od początku stworzenia trzy słowa – om tat sat – były używane na wskazanie Najwyższej Absolutnej Prawdy. Bramini wymawiali te trzy reprezentacyjne symbole podczas intonowania hymnów wedyjskich i spełniania ofiar dla zadowolenia Najwyższego.

Zostało wyjaśnione, że pokuty, ofiary, dobroczynność i pożywienie dzielą się na trzy kategorie: właściwe dla guny dobroci, pasji i ignorancji. Ale bez względu na to, do jakiej kategorii należą – pierwszej, drugiej czy trzeciej, wszystkie one są uwarunkowane, zanieczyszczone przez guny natury materialnej. Kiedy jednak przeznaczone są dla Najwyższego – om tat sat, Najwyższej Osoby Boga, wiecznego – wtedy stają się środkami do postępu duchowego. Zalecenia pism świętych wskazują właśnie na taki cel. Te trzy słowa: om tat sat, specjalnie wskazują na Prawdę Absolutną, Najwyższą Osobę Boga. W hymnach wedyjskich zawsze występuje słowo om.

Kto w swoim postępowaniu nie przestrzega zasad pism świętych, ten nie osiągnie Absolutnej Prawdy. Osiągnie jakiś rezultat tymczasowy, ale nie osiągnie ostatecznego celu życia. Wniosek jest taki, że dobroczynność, ofiary i pokuty muszą być praktykowane w gunie dobroci. Jeśli praktykowane są w gunie pasji i ignorancji, wtedy są niewątpliwie niższej jakości. Trzy słowa om tat sat wymawiane są w połączeniu ze świętym imieniem Najwyższego Pana, np. om tad visnoh. I kiedykolwiek śpiewane są hymny wedyjskie albo święte imię Najwyższego Pana, zawsze dodawane jest om. Takie jest zalecenie literatury wedyjskiej. Te trzy słowa wyjęte zostały z hymnów wedyjskich. Om ity etad brahmano nedistham nama (Rg Veda) wskazuje na pierwszy cel. Następnie tat tvam asi (Chandogya Upanisad 6.8.7) wskazuje na drugi cel, a sad eva saumya (Chandogya Upanisad 6.2.1) – na trzeci. Połączone tworzą om tat sat. Wcześniej, kiedy Brahma, pierwsza stworzona żywa istota, spełniał ofiary, przez wymawianie tych trzech słów nawiązywał do Najwyższej Osoby Boga. Tej samej zasady zawsze przestrzegano w sukcesji uczniów. Więc hymn ten ma wielkie znaczenie. Dlatego Bhagavad-gita poleca, aby każda praca wykonywana była dla om tat sat, czyli dla Najwyższej Osoby Boga. Jeśli ktoś odprawia pokuty, praktykuje dobroczynność i spełnia ofiary z tymi trzema słowami, to działa on w świadomości Krsny. Świadomość Krsny jest naukowym spełnianiem czynności transcendentalnych, które umożliwiają nam powrót do domu – z powrotem do Boga. W działaniu w taki transcendentalny sposób nie ma żadnej straty energii.

***

Poprzedni werset:
17.22 A dobroczynność okazywana w nieczystym miejscu

Natępny werset:
17.24 Aby osiągnąć Najwyższego, wszystkie ofiary