Arjuna rzekł: O potężny, zabójco demona Keśi, panie zmysłów, pragnę zrozumieć cel wyrzeczenia (tyaga) i wyrzeczonego porządku życia (sannyasa).

Właściwie Bhagavad-gita kończy się na Rozdziale Siedemnastym. Rozdział Osiemnasty jest uzupełniającym podsumowaniem tematów dyskutowanych wcześniej. W każdym rozdziale Bhagavad-gity Pan Krsna podkreśla, że służba oddania dla Najwyższej Osoby Boga jest ostatecznym celem życia. Istota służby oddania, najbardziej poufnej ścieżki wiedzy, została również streszczona w Rozdziale Osiemnastym. Pierwsze sześć rozdziałów Bhagavad-gity kładzie nacisk na służbę oddania yoginam api sarvesam… „Spośród wszystkich yoginów czy transcendentalistów, najlepszym jest ten, kto zawsze myśli o Mnie usytuowanym wewnątrz.” W następnych sześciu rozdziałach została przedyskutowana czysta służba oddania, jej natura i czynności. Trzecie sześć rozdziałów opisuje wiedzę, wyrzeczenie, działanie natury materialnej i transcendentalnej oraz służbę oddania. Wniosek jest taki, że wszelkie czyny powinny być pełnione z myślą o Najwyższej Osobie Boga i wieńczone słowami om tat sat, które wskazują na Visnu, Najwyższą Osobę. Trzecia część Bhagavad-gity opisuje służbę oddania, i nic innego, jako ostateczny cel życia. Zostało to dowiedzione poprzez zacytowanie wypowiedzi acaryów z przeszłości i cytatów z Brahma-sutry (Vedanta-sutry). Niektórzy impersonaliści uważają siebie za monopolistów, jeśli chodzi o znajomość Vedanta-sutry, ale w rzeczywistości Vedanta-sutra ma służyć zrozumieniu służby oddania, gdyż jej twórcą i znawcą jest Sam Pan. Zostało to opisane w Rozdziale Piętnastym. Tematem każdego pisma świętego, każdej Vedy, jest służba oddania. Tłumaczy to Bhagavad-gita.

Tak jak Rozdział Drugi jest streszczeniem wszystkich podstawowych tematów, podobnie Rozdział Osiemnasty jest podsumowaniem wszystkich nauk Bhagavad-gity. Mówi on, że celem życia jest wyrzeczenie i osiągnięcie pozycji transcendentalnej, czyli wzniesienie się ponad trzy siły natury materialnej. Arjuna pragnie wyjaśnić dwa różne tematy Bhagavad-gity, mianowicie wyrzeczenie (tyaga) i wyrzeczony porządek życia (sannyasa). Dlatego zapytuje on o znaczenie tych dwu słów.

Ważne są również dwa inne słowa użyte w tym wersecie, będące imionami Krsny – Hrsikeśa i Keśi-nisudana. Hrsikeśą jest Krsna jako pan wszystkich zmysłów; który zawsze jest gotów pomóc nam w osiągnięciu spokoju umysłu. Dlatego Arjuna prosi Go, aby podsumował wszystko w taki sposób, aby pomogło mu to osiągnąć równowagę. Ma on jeszcze pewne wątpliwości, a wątpliwości zawsze porównywane są do demonów. Dlatego zwraca się do Krsny jako Keśi-nisudany. Keśi był najstraszliwszym z demonów, które Pan zabił. Teraz Arjuna oczekuje, że Krsna zabije również demona jego wątpliwości.

_______________________________

Natępny werset:
18.02 Najwyższa Osoba Boga rzekł: Porzucenie czynności